Φιλελληνισμός τότε και τώρα

Όταν ξεκινήσαμε να συζητάμε για μιαν ημερίδα σχετικά με τα κινήματα Φιλελληνισμού που αναπτύσσονται στην Ευρώπη, ελάχιστοι γνωρίζαμε οτιδήποτε πέρα από κάποιες γενικές πληροφορίες για το κίνημα «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Την Κυριακή στο λαογραφικό, ακούσαμε από το Θάνο Βερέμη ότι εκτός από τον αγνό ιδεαλισμό, πολύ συχνότερα ήταν τα προσωπικά ή εθνικά κίνητρα στο Φιλελληνισμό της επαναστατικής περιόδου. Αντίστοιχη πολυμορφία κινήτρων έχουν και τα σημερινά κινήματα Φιλελληνισμού κατά τον Θάνο Κονταργύρη. Αισιοδοξία μας έδωσε η ομιλία του Πέντρο Ολάγια, που, όπως παρατήρησε ο Δημήτρης Ποταμιάνος, συντονιστής της εκδήλωσης, τόνισε την ηθική σαν κινητήρια δύναμη της ιστορίας.

Πηγή και συνέχεια του άρθρου: Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Αίγινας

Advertisements

Philhellenism and Reality – Pedro Olalla

 

Photograph: Dimitris Vlaikos

PEDRO OLALLA – Philhellenism and Reality

The world of the Spanish writer, Hellenist, translator, photographer and film-maker Pedro Olalla, is a world of stark, epic contrasts. Today’s conjuncture appears as a threat of total loss: of civilization, of democracy, of ethics, of the mind. And Olalla goes against it, with impassioned language, written and spoken, and Hellenism as his focus. One of the high points of this resistance was in October 2011, when he placed on the Internet a 15-minute video entitled Palabras desde Atenas – Words from Athens, (press cc for English subtitles), in which he spoke of the problem of the “crisis” in Greece, seen from an international viewpoint. The scenario he describes appears nightmarish: that, in historical terms, those who control economic power in the world have appropriated ever more sectors of the political power through the creation and exploitation of “debt”; that they are doing this with the connivance of our governments and the absence of an organized response on the part of citizens; that what is presented as a “crisis” is in fact an organized economic attack, and what is presented as “debt” is the meticulously planned product of subjugation, a sequel to colonialism and perpetuating the same violence. The list of consequences is long: tax increases, salary cuts, sackings, ransacking of the health system and social gains, “third-world-ization” of the labour market, privatization of public services, with exploitation of national resources passing into the hands of foreign investors. In the past all this may perhaps have sounded like windy rhetoric. Now we see it becoming a tangible reality all around us, and for many it is already a living nightmare. Last Sunday (20th May) Pedro Olalla was in Aegina as a speaker at the function on Philhellenism at the Museum of Folk Art that had been organized by the Active Citizens’ Association, and we had the opportunity for a person-to-person talk with him, covering the whole agenda. In perfect Greek, of course.

How did you develop your obvious love for our country?

My province is the human sciences, so for me Greece was always on the horizon: as food for thought and as a reference point. I started coming and going in 1984, and this was when the “recognition” came, in the ancient sense: encountering on the spot the elements I had detected within myself, seeking them out and revaluing them in contact with the Greece of the real world. It was a fascinating process, to which I kept returning again and again. In 1994 when I left Spain in search of new experiences and stimuli I travelled around Greece with the intention of staying one or two years and finally I decided to enter into a give-and-take relationship that has proved very creative and keeps me here to this day.

When did the euphoria of recognition give way to anxiety for the future, not only of Greece but of the planet?

The point of departure was the decision by the immediate entourage of George Papandreou to put us into the INF. We had seen again and again what that means, in different parts of the world. That was when I began to monitor the fortunes of Greece, with some anxiety, but with just as much anxiety for Spain, where there are even more objective criteria for it to be subjected to such a “plan for salvation”. Quite apart from the huge public and private debt, the sky-high levels of unemployment and the generalized corruption, the most conspicuous peculiarity of Spain is the gigantic construction-industry bubble: thanks to its collaboration with the political class, the building sector was for years acquiring excessively great weight in the economy and, now that the bubble has burst, it has left behind it a distinctive “brick crisis”, which translates among other things into thousands of instances of fixed property falling into the hands of the banks and an insane wave of evictions: by 2015 it is estimated that there will have been 500,000 evictions, meaning 500,000 families on the street. The second is the unique administrative structure: the system of self-managing regions has brought into existence a huge state and a huge political class: seventeen parliaments apart from the central parliament, and a legion of tax offices. And the third is that at this moment we have in government a party that is aligned with the world-views of the neo-liberal hard core in Europe.

What is it that you fear most?

What frightens me most is the disorientation of my fellow-citizens. This is what I fear – the inertia of the many. In the recent history of the democratic polity, politics has been devalued: it has become a private affair, whereby some networks of self-interest condemn entire peoples to destitution, with the complicity of their governments, and for the purposes of profit-making. And really able people don’t get involved. This is a cancer in the body of democracy, for democracy is by definition a polity grounded in the virtue of citizens, and without that element it has no foundations. Democracy presupposes a “demos”, a people that is free and responsible, with a consciousness of its own self-respect and determined to exercise it. Where is that “demos” to be found today?

What Democracy are we talking about?

About the democracy we have to construct. Democracy isn’t an unquestioned reality. It is a desideratum, a work in progress. And in the times we are living in, all the world’s democracies remain very flawed.

What do you hope for?

I hope that before we reach the situation where the peoples are so naked, so destitute, that they no longer have the strength to resist, but will be ready to do anything for a mess of pottage….that people will get up out of their armchairs and resist this arbitrary power. The solution is to be found in the generalization of resistance and participation. The European citizen: Spanish, French, Italian, must stand by the side of the Hellene, because if he does not do so, he (she) will be the next victim. I also have hopes for the Internet. At the moment it has the capacity to function as the Agora of the Demos, to articulate a discourse and create linkage.

As far as political developments here are concerned, do you have anything to say?

I think that in the last two years for the Greek people there have been two stolen referenda: one of them that would have allowed people to decide whether or not they wished to surrender to a bailout scheme that would seriously mortgage their present and their future and oblige them to take out one of the biggest loans in human history (a decision taken by the Papandreou government without even securing the full consent of parliament) and the other to choose a new government – democratically – after the resignation of Papandreou, a right that was forfeited in favour of having an executive government designed to facilitate the tasks of the “rescuers”, headed by Loukas Papademos.

At this moment, the greatest defeat at the last elections was that those disagreeing with the logic of the Memoranda did not succeed in coming together in a united front based on a lowest common denominator and instead went to the elections divided. Pragmatically, and despite whatever differences I might have with them, I would today give my vote to SYRIZA, because it is the only grouping in the position to secure a large enough proportion of the vote to act and for a change of course. Already a great commotion has been caused in Europe by our election result, and a change of course is very important both for Greece and for Europe, which has not yet succeeded in constituting itself around a progressive vision, of democracy and solidarity. In my opinion if the Greeks of today succeed in overturning the scenarios of blackmail and robbery to which the people and the country are being subjected in these days, and passing that message on to Europe, this corner of the world undoubtedly make another great contribution to the progress of humanity.

P.S. (An answer from Pedro Olalla to the intervention made by citizen G. Tsatiris at the function in the Museum of Folk Art, with his assertion that today’s Philhellene movements, such as the movement We are All Greeks, are folkloric in content, lacking in courage, and comprised of lumpen elements.)

I would like to say that today the most securely entrenched lumpen are in the establishment. It is very negative to see these mobilizations as something marginal and insignificant, whatever imperfections they may have in their mode of functioning. The community must become more radical and progressive in its attitudes, and personally I maintain that the concept of present-day Hellenism may be hazy, but Philhellenism in the best sense has never been folkloric, or a kind of literary divertimento. It is an engaged stance that asserts the Human, in the name of Greece’s cultural heritage. Historically speaking, I think that without the Philhellenic stance, there would be no Hellenism, and without Hellenism, there would of course be no Hellas.

Victoria Trapali

Pedro Olalla – Η τελευταία συνεισφορά της Ελλάδας

PEDRO OLALLA – Η Τελευταία Συνεισφορά της Ελλάδας

Ο κόσμος του ισπανού συγγραφέα, ελληνιστή, μεταφραστή, φωτογράφου και κινηματογραφιστή Pedro Olalla, είναι ένας κόσμος επικός και τυραννισμένος. Τα σημερινά σημάδια τον θέλουν να κινδυνεύει από την ύστατη απειλή: την απώλεια του πολιτισμού, της δημοκρατίας, της ηθικής, της ίδιας της ψυχής του. Κι εκεί ο Olalla αντιστέκεται, με πύρινο λόγο, γραπτό ή προφορικό, και τον Ελληνισμό για σημαία. Από τις κορυφαίες στιγμές της αντίστασης αυτής, όταν τον Οκτώβρη του 2011 ανέβασε στο διαδίκτυο το 15λεπτο βίντεο με τίτλο «Λίγα Λόγια Από την Αθήνα», όπου μιλούσε για το πρόβλημα της «κρίσης» στην Ελλάδα, ιδωμένο από παγκόσμια σκοπιά. Το σενάριο που αφηγείται, ακούγεται εφιάλτης: Ότι, με ιστορικούς όρους, εκείνοι που ελέγχουν την οικονομική εξουσία στον κόσμο, οικειοποιούνται όλο και περισσότερα τμήματα της πολιτικής εξουσίας μέσω της δημιουργίας κι εκμετάλλευσης «χρέους». Ότι το κάνουν αυτό με τη συνενοχή των κυβερνήσεών μας και την έλλειψη μιας οργανωμένης απάντησης από τους πολίτες. Πως αυτό που παρουσιάζεται σαν «κρίση» είναι στ’ αλήθεια μια οργανωμένη οικονομική επίθεση, κι αυτό που παρουσιάζεται σαν «χρέος» ένα προσεκτικά σχεδιασμένο προϊόν καθυπόταξης, που δίνει συνέχεια στην αποικιοκρατία και διαιωνίζει την ίδια βία. Ο κατάλογος των συνεπειών μακρύς: αυξήσεις φόρων, περικοπές μισθών, απολύσεις, διαρπαγή συστήματος υγείας και κοινωνικών κατακτήσεων, «τριτοκοσμοποίηση» της αγοράς εργασίας, ιδιωτικοποίηση δημοσίων υπηρεσιών, ενώ η εκμετάλλευση του εθνικού πλούτου θα περνάει στα χέρια ξένων επενδυτών. Παλιά, ίσως μας ακούγονταν όλ’ αυτά λόγια του αέρα. Τώρα που τα ζούμε στο πετσί μας, για πολλούς έχουν πάρει μια τρομακτικά αληθινή διάσταση. Ο Pedro Olalla βρέθηκε την περασμένη Κυριακή στην Αίγινα, ως ομιλητής στην εκδήλωση για το Φιλελληνισμό, στο Λαογραφικό Μουσείο, που διοργάνωσαν οι Ενεργοί Πολίτες, κι είχαμε την ευκαιρία για μια κουβέντα από κοντά, εφ’ όλης κι από την αρχή. Σε άπταιστα ελληνικά, φυσικά.

Πώς προέκυψε ο έρωτας για τη χώρα μας;

Για μένα, που ασχολούμαι με τις ανθρωπιστικές επιστήμες, η Ελλάδα ήταν πάντα στον ορίζοντα: ως τροφή και σημείο αναφοράς. Άρχισα να πηγαινοέρχομαι το ’84, κι εκεί ξεκίνησε η «αναγνώρισις», με την αρχαία σημασία: να συναντώ επί τόπου τα στοιχεία που κουβαλούσα μέσα μου, να τα αναζητώ και να τα αναθεωρώ σε επαφή με την πραγματική Ελλάδα, μια διαδικασία σαγήνης από τη οποία δε μπόρεσα πλέον να απαλλαχθώ. Τα ’94 που έφυγα από την Ισπανία σε αναζήτηση καινούριων εμπειριών και ερεθισμάτων, πέρασα από την Ελλάδα με πρόθεση να μείνω 1-2 χρόνια, και τελικά έμπλεξα σε μια σχέση δούναι και λαβείν, που έχει αποδειχθεί πολύ δημιουργική και με κρατάει εδώ μέχρι σήμερα.

Πότε έγινε η ευφορία της αναγνώρισης αγωνία για το μέλλον του κόσμου ολόκληρου;

Σημείο εκκίνησης ήταν η απόφαση του 1ου κύκλου επιρροής του Γιώργου Παπανδρέου να μας βάλει στο ΔΝΤ. Είχαμε δει ξανά και ξανά τι σημαίνει αυτό, σε διάφορα μέρη του κόσμου. Τότε ήταν που άρχισα να παρακολουθώ με ανησυχία την τύχη της Ελλάδας, ανησυχώντας εξίσου για την Ισπανία, που έχει ακόμα περισσότερα αντικειμενικά κριτήρια για να υποστεί ένα τέτοιο «σχέδιο διάσωσης». Πέρα από το τεράστιο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, από τον πανύψηλο ποσοστό ανεργίας και από την γενικευμένη διαφθορά, η πρώτη «ιδιαιτερότητα» της Ισπανίας είναι η πελώρια οικοδομική φούσκα: ο τομέας της κατασκευής, χάρη στη συνεργία με την πολιτική τάξη, αποκτούσε για χρόνια υπερβολικά μεγάλο βάρος στην οικονομία της χώρας και, τώρα που η φούσκα έσκασε, έχει αφήσει πίσω της μια ιδιαίτερη «κρίση του τούβλου», που μεταφράζεται, μεταξύ άλλων, σε εκατομμύρια ακίνητα στην κατοχή των τραπεζών και σε παράλογο οργασμό εξώσεων: μέχρι το 2015 υπολογίζεται ότι οι εξώσεις θα φτάσουν τις 500.000 – που σημαίνει, 500.000 οικογένειες στο δρόμο. Η 2η είναι η ιδιαίτερη διοικητική δομή: το σύστημα των αυτοκυβέρνητων περιοχών έχει δημιουργήσει ένα κράτος τεράστιο και μια τεράστια πολιτική τάξη: 17 Βουλές, εκτός από την Κεντρική Βουλή, ένας σωρός Εφορίες… Και η 3η είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε στην κυβέρνηση ένα κόμμα ευθυγραμμισμένο με τα πιστεύω του σκληρού φιλελεύθερου πυρήνα της Ευρώπης.

Τι είναι αυτό που περισσότερο φοβάσαι;

Κυρίως φοβάμαι την αμηχανία των πολιτών. Αυτό φοβάμαι – την απραξία των πολλών. Στην πρόσφατη ιστορία του δημοκρατικού πολιτεύματος, η πολιτική έχει απαξιωθεί, έχει γίνει μια υπόθεση ιδιωτική, όπου κάποια πλέγματα συμφερόντων εξαθλιώνουν λαούς, με τη συνέργια των κυβερνήσεών τους, και στόχο το κέρδος. Ενώ οι πραγματικά αξιόλογοι δεν ασχολούνται, και αυτό είναι ένα είδος καρκίνου για τη Δημοκρατία. Διότι η Δημοκρατία είναι εξ ορισμού ένα πολίτευμα που βασίζεται στην αρετή των πολιτών, και χωρίς αυτή στερείται βάσεως. Η Δημοκρατία χρειάζεται «δήμο», έναν λαό ελεύθερο, ενεργό, υπεύθυνο, με συνείδηση της αξιοπρέπειάς του και αποφασισμένο να την ασκήσει. Πού βρίσκεται σήμερα τούτος ο «δήμος»;

Για ποια Δημοκρατία μιλάμε;

Για αυτή που πρέπει να οικοδομήσουμε. Η Δημοκρατία δεν είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα, είναι ένα desideratum, μια δημιουργία εν τω γίγνεσθαι. Και στους καιρούς που ζούμε όλες οι Δημοκρατίες του κόσμου είναι ακόμα πολύ ελαττωματικές.

Και τι εύχεσαι;

Εύχομαι προτού φτάσουν οι λαοί να είναι τόσο γυμνοί, τόσο εξαθλιωμένοι, που δε θα έχουν πια τις δυνάμεις να αντισταθούν, παρά θα είναι διατεθειμένοι για οτιδήποτε αντί ενός πινακίου φακής… να σηκωθούν από τους καναπέδες και να προβάλουν αντίσταση στην αυθαιρεσία. Η λύση περνάει από την γενίκευση της αντίστασης και της συμμετοχής. Ο Ευρωπαίος Πολίτης, Ισπανός, Γάλλος, Ιταλός, να σταθεί σήμερα στο πλευρό του Έλληνα, γιατί αν δεν το κάνει θα είναι αυτός το επόμενο θύμα. Ελπίζω επίσης στο Διαδίκτυο, προς το παρόν έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως Αγορά του Δήμου, να δώσει φωνή, να δημιουργήσει συνάψεις.

Για τις πολιτικές μας εξελίξεις, έχεις να πεις κάτι;

Νομίζω ότι τα δύο τελευταία χρόνια, για τον ελληνικό λαό υπήρξαν δύο απριόρι σφετερισμένα δημοψηφίσματα: το ένα, για να αποφανθεί σχετικά με την επιθυμία του να παραδοθεί ή όχι σε ένα σχέδιο διάσωσης που υποθηκεύει σοβαρά το παρόν και το μέλλον του και που τον υποχρέωσε να συνάψει ένα από τα μεγαλύτερα δάνεια στην ιστορία της ανθρωπότητας (απόφαση που πήρε η κυβέρνηση Παπανδρέου χωρίς καν την πλήρη έγκριση του κοινοβουλίου) και το άλλο, για να επιλέξει δημοκρατικά μια νέα κυβέρνηση μετά την παραίτηση Παπανδρέου, δικαίωμα που ανταλλάχτηκε με μια Εκτελεστική κυβέρνηση σχεδιασμένη για την διευκόλυνση των διασωστών με επικεφαλής τον Λουκά Παπαδήμο.

Αυτή τη στιγμή, η μεγαλύτερη ήττα των τελευταίων εκλογών είναι ότι οι διαφωνούντες με τη μνημονιακή λογική δεν κατάφεραν να ενωθούν σε ένα ενιαίο μέτωπο με κοινό παρονομαστή κι έρχονται κατακερματισμένοι στις κάλπες. Πραγματιστικά, και παρά τις όποιες ενδεχόμενες διαφορές, θα έδινα τώρα την ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί είναι η μόνη παράταξη που μπορεί να πάρει μεγάλο ποσοστό ώστε να πράξει μια αλλαγή πορείας. Ήδη έχει δημιουργηθεί μεγάλη αναστάτωση από το εκλογικό μας αποτέλεσμα στην Ευρώπη, και μια αλλαγή πορείας είναι σημαντική για την Ελλάδα και για την Ευρώπη, η οποία δεν έχει καταφέρει ακόμα να αποτελέσει ένα όραμα προοδευτικό, δημοκρατικό και αλληλέγγυο. Κατά την άποψή μου, αν οι Έλληνες του σήμερα καταφέρουν να ανατρέψουν το σχέδιο εκβιασμού και λεηλασίας που υφίστανται ο λαός και η πατρίδα τους στις μέρες μας, και να περάσουν αυτό το μήνυμα στην Ευρώπη, αυτή η γωνιά του κόσμου θα πραγματοποιήσει το δίχως άλλο την τελευταία μεγάλη συνεισφορά της στην πρόοδο της ανθρωπότητας.

Υ.Γ.( Μια απάντηση του PedroOlalla στην παρέμβαση του συμπολίτη Γ. Τσαντίρη στην εκδήλωση του Λαογραφικού, πως κατά την άποψή του τα σημερινά κινήματα Φιλελληνισμού, όπως το κίνημα WeAreAllGreeks, αντιπροσωπεύουν φολκλόρ εκ του ασφαλούς, και χαρακτηρίζονται από λούμπεν στοιχεία.)

Θα ήθελα να πω ότι σήμερα το πιο καθιερωμένο λούμπεν βρίσκεται μάλιστα στο establishment. Είναι πολύ αρνητικό να βλέπουμε αυτές τις κινητοποιήσεις σαν κάτι περιθωριακό κι αμελητέο, παρά τις ατέλειες που μπορεί να έχουν στις διαδικασίες τους. Η κοινωνία οφείλει να γίνει πιο ριζοσπαστική και προοδευτική στις πεποιθήσεις της, και προσωπικά υποστηρίζω ότι μπορεί να είναι θολή η έννοια του σημερινού Φιλελληνισμού, αλλά ο Φιλελληνισμός, καλώς νοούμενος, ποτέ δεν υπήρξε φολκλόρ, ούτε καν φιλολογικό divertimento, αλλά μια στρατευμένη στάση υπέρ του Ανθρώπου, εν ονόματι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Ιστορικά μιλώντας, θαρρώ ότι χωρίς αυτή την φιλελληνική στάση, δεν θα υπήρχε ελληνισμός, και χωρίς ελληνισμό, ασφαλώς δεν θα υπήρχε η Ελλάδα.

Πηγή: Αίγινα news

Για τις συλλήψεις της 15ης Μάη

Στις 12 Μαϊου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν κεντρικές
πλατείες σε 250-300 πόλεις σε πάνω από 50 χώρες ανά τον κόσμο
ανταποκρινόμενοι στο παγκόσμιο κάλεσμα για κοινή κινητοποίηση. Σε πολλές
πόλεις υπήρξε άγρια καταστολή.

Τα κινήματα που έχουν γεννηθεί εδώ και ένα χρόνο στις πλατείες
αμφισβητούν το υπάρχον πολιτικό σύστημα της εκλογικής αντιπροσώπευσης,
με ένα οριζόντιο τρόπο δράσης.

Το φαινόμενο αυτό ξεκινά ως απάντηση στην οικονομική επίθεση που
δέχονται οι λαοί για να επωμιστούν τα βάρη της παγκόσμιας καπιταλιστικής
κρίσης. Ο λαοί συνειδητοποιούν ότι η εξαθλίωση στην οποία ωθούνται δεν
έχει τοπικά αίτια (πχ δημοσιονομικό έλλειμα λόγω κακοδιαχείρησης
χρήματος κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων σε μία χώρα), αλλά αίτια κοινά
και παγκόσμια. Η ιδέα λοιπόν που προκύπτει είναι να σταματήσουν οι
άνθρωποι να αφήνουν τους λίγους και τους “σωτήρες” να διαχειρίζονται της
υποθέσεις τους και μέσα από την αλληλεγγύη τοπικά και παγκόσμια σε
συντονισμό, να αγωνιστούν για να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους

Στην παρούσα μορφή του παγκόσμιου καπιταλισμού έχει γίνει ανάθεση
εξουσιών στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Επενδυτικοί οίκοι ανά τον κόσμο
καθορίζουν τις τοπικές οικονομίες και κατ’ επέκταση τις ζωές όλων, προς
ώφελος των λίγων, χωρίς να ελέγχονται από κανέναν.
Κάθε απόπειρα για το διαφορετικό θα βρεθεί μπροστά στην καταστολή και
τον πόλεμο.

Το να κατεβαίνει ο κόσμος στο δρόμο, να συνειδητοποιεί, να
πολιτικοποιείται, να ριζοσπαστικοποιείται, να διεκδικεί, είναι κάτι που
ενοχλεί και αντιμετωπίζεται με ανάλογο τρόπο παντού.

Έτσι λοιπόν είχαμε και στο Σύνταγμα πριν ένα χρόνο ένα μεγαλειώδες
κίνημα με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου να κατεβαίνει ξανά και ξανά σε
συγκεντρώσεις για να αντισταθεί σε αυτά που του επιβάλλουν, δίνοντας και
εφαρμόζοντας ταυτόχρονα μια διαφορετική πρόταση. Και αυτό που συνάντησε
και εδώ αυτός ο κόσμος ήταν μια άγρια καταστολή και ποινικοποίηση ακόμα
και των πιο απλών πραγμάτων, όπως το να κάθεσαι σε ένα κύκλο με άλλους
ανθρώπους μέσα σε μια πλατεία και να συζητάς πολιτικά.
Αυτό ακριβώς βίωσαν στην πράξη οι πολιτικοί ακτιβιστές του march2athens,
μια ομάδα ανθρώπων από διάφορες χώρες που ξεκίνησε με τα πόδια από τη
Νίκαια της Γαλλίας από το Νοέμβριο για να φτάσουν στις 5 Μαϊου στο
Σύνταγμα και από την Πάτρα κάποιοι ακόμα σε ένα δεκαήμερο οδοιπορικό ως
αλληλέγγυη σε μια κοινωνία που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της
οικονομικής κρίσης και σε μια κοινωνία που αντιστέκεται σθεναρά. Η
κατάληξη του οδοιπορικού έγινε εν όψη και της παγκόσμιας κινητοποίησης
της 12ης Μαϊου.

Παρά την ειρηνιστική μέθοδο των πολιτικών ακτιβιστών οι τοπικοί υπηρέτες
του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου επιτέθηκαν σε αυτή τη μικρή ομάδα ενώ
απλά καθόταν στην πλατεία Συντάγματος εκφραζόμενη με πανό και πικέτες.

Αυτό που συνέβηκε ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο στο οποίο αστυνομία και
δήμος συνέργησαν στην καταστολή και τις συλλήψεις. Το φορτηγό όχημα του
δήμου που εκτοξεύει νερό από όλη την πλατεία επέλεξε να πάει στοχευμένα
στο σημείο που βρίσκονταν οι πολιτικοί ακτιβιστές και άρχισε να τους
καταβρέχει. Τα ΜΑΤ με παράνομο και βίαιο τρόπο τους περικύκλωσαν και
άρχισαν τις συλλήψεις.

Όταν ρωτούσαν για ποιο λόγο γίνονται οι συλλήψεις δεν παίρναν καμία
απάντηση. Το κατηγορητήριο γράφτηκε στη ΓΑΔΑ. Η κατηγορία είναι
υποβάθμιση περιβάλλοντος, η οποία γράφει ασύστολα ψεύδη, αντιφάσεις και
γελοιότητες. Αυτή η μεθόδευση συλλήψεων και κατηγοριών για υποβάθμιση
περιβάλλοντος εφαρμόζονται από πέρσυ από τον δήμο για τη δίωξη όσων
κινητοποιούνται στην πλατεία Συντάγματος.
Μιλάμε για μία δίωξη υποβάθμισης περιβάλλοντος την ίδια στιγμή που τα
χημικά καταστολής έχουν καταπνίξει την Αθήνα. Χημικά που είναι
επικίνδυνα για διαδηλωτές και για περίοικους και για τη γενικότερη
επιβάρυνση της ατμόσφαιρας.

Επίσης πως μπορεί ένας δήμος να μιλά ότι ενδιαφέρεται για το περιβάλλον
τη στιγμή που δεν υπάρχει ένας κάδος απορριμάτων στην πλατεία
Συντάγματος για να πετάς σκουπίδια;
Πως μπορεί να είναι τόσο ευαίσθητος ο κύριος Καμίνης για το περιβάλλον
τη στιγμή που δεν ξέρει ούτε το γκαζόν να ποτίσει, καταστρέφοντάς το;

Γράφει, λοιπόν, το κατηγορητήριο ότι οι 16 άνθρωποι που κάθονταν και
συζητούσαν πολιτικά μέσα στην πλατεία διατάρραξαν την τοπική οικολογική
ισορροπία. Κι αυτά γίνονται με αποφάσεις και ευχές ενός δήμου ο οποίος
παίζοντας πολεοδομικά παιχνίδια μετατρέπει περιοχές σε γκέτο για να τις
αναβαθμίσει όποτε αυτό θα ευνοήσει τα συμφέροντα (πχ Γκάζι). Για να
έρθουν μετά άλλοι να φέρουν στην πολιτική ατζέντα το μεταναστευτικό
έχοντας βρει τον αποδοπομπαίο τράγο στους μετανάστες και ανοίγοντας
στρατόπεδα συγκέντρωσης

Ο μόνος τρόπος για να σπάσουμε τις προσπάθειες ποινικοποίησης και
τρομοκράτησης των κινήσεων μας είναι ο αγώνας και η αλληλεγγύη.

Αλληλεγγύη στους 16 συλληφθέντες της 15ης Μαϊου.
Καμία δίωξη, καμία ποινικοποίηση των αγώνων μας
Όλοι την Τετάρτη 23 Μαϊου στις 9:00 στα δικαστήρια της Ευελπίδων

Πηγή: Αgora Athens

About the arrests of 15th May

On 12 May, hundreds of thousands of people flooded central
squares in 250-300 cities in over 50 countries around the world
responding to the global call for joint mobilization. In many
cities was brutal crackdown.

The movements that were born the past year in squares
come against the existing political system of electoral representation,
with a horizontal way of action.

This social effect started as a result of economic attack
on the people to carry the consequences of global capitalist
crisis. The people realize that the misery in which they are pushed
has not local causes (eg fiscal deficit due to bad manipulation
of money by some people in a specific country), but common
and global causes. So the idea arises to stop
people leaving the few and the “saviors” to manage their
affairs, but fight to take their lives into their own hands with solidarity through local and global
coordination

The modern form of global capitalism have given
power to the financial capital. Investment companies around the world
determine the local economies and every breath of our lives, for the interest of the few

and there is no way to be controlled by the people.
Any attempt for an alternative way face the repression and
the war.

If people go to streets to realize, to
be politicized, to be radicalized, to demand is something that
bother authorities and treated similarly everywhere.

Similarly in Syntagma Square before a year there was a grand
movement with hundreds of thousands of people coming down again and again
with concentrations to resist to the austerity measures and simultaneously they suggested
and applied a different proposal. And what they faced again

these people was a brutal repression and criminalization even
the most simple things, like sitting in a circle with other
people in a square and talk on politics.
This is what actually experienced political activists of “march2athens”,
a group of people from different countries started to walk from the
Nice, France since November to arrive on 5 May at
Syntagma Square and some from Patras as a ten-day trek
solidarity to the society that is in the center of the black whole
of economic crisis and to the society that strongly resists. The
end of the march coincided with the global mobilization of
12th of May.

Despite the pacifist method of the political activists, the local servants
of financial capital attacked to this small group while the activists
just sat in Syntagma Square and expressed with banners and piketes.

What happened was an organized plan in which police and
municipality colaborated in the repression and arrests. The municipality’s water van that ejects water focused on activists from across all the square and chose to go
at the point that they were sitting and nowhere else to began to
splash. The riot police surrounded them and
the arrests began.

When the people asked what’s the reason of these arrests they were not getting any
answer. The indictment was written in the police center, after arresting. The accusment is
environmental degradation, which has shamelessly lies, contradictions and
ridiculous sentences. This approach of arrests and accusations of degradation
environment implemented last year by the municipality to prosecute
mobilized in Syntagma Square.
They are talking about environmental degradation at the same time that the tear gases of riot police are spread to the atmosphere Athens. Chemicals that are
dangerous for protesters, local residents and the overall
pollution of the atmosphere.

Also how a mayor can say that he cares about the environment
when there is a bin in the square to throw garbages?
How mr. Kaminis can be so sensitive for the environment
when he don’t know how to water grass in the square and he destroys it?

He writes, therefore, the indictment that the 16 people who sat and
discussed in politics in the square disturbed the local ecological
balance. And these are decisions and wishes of a mayor who
playing games that turns urban areas into the ghetto and
upgrade them whenever they favor the interests (eg Gazi). And after this
major politicians and fascists dominate the political agenda blaming immigrands

The only way to break the attempts to criminalize and
intimidation of our movement is the struggle and solidarity.

Solidarity to the 16 arrested on 15 May.
No prosecution, no criminalization of our struggles
All of Wednesday, the 23rd May at 9:00 at the courts of Evelpidon St.

Source: Athens Agora

 

Φιλελληνισμός και Πραγματικότητα

Από τον Λόρδο Βύρωνα στο «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Κάτω από την ομπρέλα του φιλελληνισμού, τον 19ο αιώνα, θα έβρισκε κανείς λόρδους, αξιωματούχους και αριστοκράτες, πολιτικούς και λόγιους. Στην ίδια ομπρέλα, δύο αιώνες αργότερα, στριμώγνονται άνεργοι και βιοπαλαιστές, ηθικοί και ανήθικοι, αιώνιοι εχθροί, ερωτευμένοι και ανέραστοι, συγγραφείς και παλιννοστούντες που το θεριό του ντόμινο φαντάζει να τους πλησιάζει.  Κοινή αφετηρία –ανά τους αιώνες- η οικουμενικότητα του ελληνικού πνεύματος·  από τα έπη του Ομήρου ως το μύθο της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή, μιας δεκαεπτάχρονης έκπτωτης πριγκίπισσας, πρότυπο αντίστασης, που η συνείδηση και η αδελφική αγάπη την έφεραν αντιμέτωπη με το κατεστημένο της εποχής της.

Κι ενώ η Αθήνα και κάθε γωνιά-σύμβολο της Ελλάδας μένουν ψηλά στα χρηματιστήρια αξιών, σκοντάφτουμε πάνω σε τόσα πολλά ερωτήματα·

Πόσο φιλέλληνες είμαστε εμείς οι ίδιοι, οι γεννημένοι στην Ελλάδα; Ποια η περηφάνια μας; Παρατηρητές ή πρωταγωνιστές στην ιστορία;

Χθες το πρωί στην Αίθουσα «Γωγώ Κουλικούρδη» του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας, ο ιστορικός Θάνος Βερέμης, ο οικονομολόγος Θάνος Κονταργύρης και ο συγγραφέας και ελληνιστής Πέντρο Ολάγια, προσκεκλημένοι των «Ενεργών Πολιτών Αίγινας» θέλησαν να δώσουν απαντήσεις με ένα ταξίδι-συντονιστής του οποίου ήταν ο καθηγητής επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου Δημήτρης Ποταμιάνος- από τον προεπαναστατικό φιλελληνισμό έως τα κινήματα συμπαράστασης των χρόνων μας, των τελευταίων –όπως φαίνεται- της μεταπολίτευσης.

Όπως τόνισε ο ιστορικός κος Βερέμης, τα κινήματα του τώρα έχουν άμεση συνάφεια με τον φιλελληνισμό του 19ου αιώνα, όμως υπάρχουν πολλών “ρευμάτων” φιλέλληνες· οι πραγματικά ιδεολόγοι της επανάστασης του 1821 που βρέθηκαν να θρηνούν τις φιλελεύθερες επαναστάσεις, στον αντίποδα οι έμμισθοι οργανωτές που απογοητεύθηκαν και ακολούθησαν τους Οθωμανούς, αλλά και εκείνοι που συνέδεσαν το συμφέρον της χώρας τους με το συμφέρον της Ελλάδας –όπως ο Κάνινγκ και τέλος αυτοί που με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, δίχως κρατικά συμφέροντα, έσπευσαν να βοηθήσουν άμεσα και πρακτικά –όπως ο Σάμιουελ Χάου και ο Κάρολος ο 10ος.

Μέσα στον ευρύτερο εμφυλιακό σπαραγμό και τη διακύβευση του ονείρου της ανεξαρτησίας, ενάντια στις αυτοκρατορίες, άτομα και από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις ( Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) προτίμησαν να κάνουν αυτό που θεώρησαν καλό και σωστό ακόμη κι αν απέτυχαν. Άλλωστε οι φιλέλληνες, όπως εξαίρει ο Πέντρο Ολάγια, είναι ένα κίνημα μη κυβερνητικό με βάση πολίτες, οι οποίοι έχουν μια τάση στρατευμένη υπέρ του Έλληνα και της ελληνικής κληρονομιάς.

Από τους δρόμους της Ισπανίας και της Ιταλίας στις λεωφόρους των περισσοτέρων πόλεων της Ευρώπης τα συνθήματα γράφονται και στα ελληνικά με τις φωνές συμπαράστασης όλο και να ενώνονται, όλο και να πληθαίνουν. Ο κος Θάνος Κονταργυρης επισήμανε πως οι φιλέλληνες ανά τον κόσμο παρακολουθούν και δίνουν το στίγμα τους, εμπνέονται από την πνευματική περιουσία, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη γλώσσα της χώρας μας. Η ιδέα της αλληλεγγύης τους ξεσηκώνει, τους προσφέρει ερεθίσματα δράσης και παρότι το σκηνικό που μας περιτριγυρίζει -΄όπως θα πει- απαρτίζεται από φιλέλληνες, Έλληνες της Ελλάδας, ξένους της Ελλάδας, απόδημους κι ανθέλληνες, ένα πρόσφατο ταξίδι του στη Φρανκφούρτη θα δώσει την απάντηση στο πρώτο του ερώτημα: «Πόσο Έλληνες είμαστε εμείς οι ίδιοι;»

«Σε μια διαδήλωση 2-25.000 πολιτών κατά της Μέρκελ, το κύριο σύνθημα ήταν «Είμαστε όλοι Έλληνες». Πολλοί μάλιστα από τους γερμανούς διαδηλωτές κρατούσαν ελληνικές σημαίες. Εντόπισα όμως μόνο ένα ζευγάρι απόδημων Ελλήνων» Το ενδιαφέρον των Ελλήνων της διασποράς είναι μειωμένο και η σχέση μας με τους φιλέλληνες αμφιλεγόμενη. « Αν κατευθυνθούμε σε άκρως εθνικιστικές και ναζιστικές οδούς αυτή τη συμπάθεια ίσως να τη χάσουμε»

« Στην Ισπανία οι πολίτες δε βλέπουν στο πρόβλημα της Ελλάδας να καθρεπτίζεται μόνο το παρελθόν τους, αλλά και το άμεσο μέλλον τους. Βλέπουν την αποτυχία της Ευρώπης», συμπληρώνει ο Πέντρο Ολάγια. Γεννήθηκε στην Ισπανία, μα η αγάπη του προς την  Ελλάδα τον οδήγησε να μετεγκατασταθεί εδώ από το 1994, να μάθει άπταιστα τη γλώσσα  και να γράψει πολλά βιβλία για την ιστορία της χώρας. Οι πρώτες του σκέψεις για την παθητικότητα και την αδικία στους δρόμους της Αθήνας έκαναν το γύρο του διαδικτύου, αλλά και πολλών μέσων μαζικής ενημέρωσης. 500.000 επισκέψεις είχε το βιντεάκι του «Λίγα Λόγια Από την Αθήνα», τις πρώτες δεκαπέντε μέρες μόλις μετά την ανάρτησή του. Ριζοσπαστικός, επαναστάτης στη σκέψη του, διατείνεται πως «Η εχθρότητα προς την Ελλάδα και η επίθεση προς τον πολιτισμό έχουν οικονομική διάσταση. Η δημοκρατία χρειάζεται δήμο, δηλαδή λαό ελεύθερο, ενεργό, με συνείδηση, που δε βρίσκεται στα κόμματα. Ο κόσμος συγκεντρώνεται στους δρόμους ξορκίζοντας την αδράνεια, καθώς βλέπει να τον αναγκάζουν να ξεπληρώσει τα χρέη της πολιτικής αστοχίας.  Επιβάλλεται να παγκοσμιοποιήσουμε την αντίσταση, πρέπει να βρεθούν δίαυλοι να φτάσουν οι διαμαρτυρίες πέρα από τους δρόμους. Όταν δεν υπάρχει φωνή, υπάρχει κραυγή».

Πηγή: http://www.aeginanews.gr/featured/8140/

Βίντεο: http://www.aeginaportal.gr/eidiseis/foreis/8370-q-q-moviemovie.html

Φούντωμα του κινήματος ενάντια στους αεροψεκασμούς

30/4/2012

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα κατά των χημικών αεροψεκασμών. Μέλη της ομάδας δράσης Αττικής και δεκάδες ευαισθητοποιημένοι πολίτες έδωσαν το δυναμικό παρόν, μοίρασαν φυλλάδια και μίλησαν με κόσμο που έδειξε ενδιαφέρον για το τεράστιο πρόβλημα των χημικών αεροψεκασμών.

Παρόντες και ομιλητές στη συγκέντρωση ήταν ο διακεκριμένος επιστήμονας χημικός δρ. Νίκος Κατσαρός, επιστημονικός συνεργάτης στον «Δημόκριτο», καθώς και ο γνωστός ακτιβιστής κατά των chemtrails Γουέϊν Χωλ, οι οποίοι μέσα από τις γνώσεις και την εμπειρία τους ανέλυσαν στους παρευρισκόμενους το φαινόμενο των chemtrails .

Το ραντεβού μας ανανεώθηκε για την επόμενη συνάντηση της ομάδας δράσης Αττικής όπου θα αποφασιστούν και οι επόμενες κινήσεις μας.

Δρατηριοποιηθείτε και οργανωθείτε μαζί μας. Facebook: Ομάδα δράσης Αττικής κατά των χημικών αεροψεκασμών – ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΗΜΙΚΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ.

http://www.stinpagida.gr/?section=article&id=1895

~

~

http://www.haf.gr/el/news.asp?id=6345

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΥΠΟΥ

Αρ. Ανακ. 056/2012
Αθήνα, 07 Μαΐου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Ίχνη Συμπύκνωσης (Contrails) Αεροσκαφών

Σε απάντηση ερωτήσεων αρκετών συμπολιτών μας που αφορούν σε ίχνη που παρατήρησαν στον ελληνικό εναέριο χώρο, το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακοινώνει τα εξής :

1. Καμία πτήση ψεκασμού με χημικές ουσίες δεν εκτελείται πάνω από ελληνικό έδαφος, εκτός ελάχιστων που αφορούν ψεκασμούς σε περιορισμένες καλλιεργήσιμες εκτάσεις από πολύ χαμηλό ύψος, οι οποίες πάντως δεν έχουν αρχίσει ακόμη για το έτος 2012.
2. Τα λευκά ίχνη που παρατηρούνται και ενδεχόμενα προκαλούν ανησυχία, αποτελούνται από νερό υπό τη μορφή σταγονιδίων ή μικροσκοπικών παγοκρυστάλλων και οφείλονται στη συμπύκνωση των υδρατμών, που περιέχονται στα καυσαέρια των πολιτικών αεροσκαφών τα οποία κινούνται σε αεροδιαδρόμους άνωθεν της χώρας μας.
3. Η συμπύκνωση των υδρατμών των καυσαερίων αποτελεί φυσικό φαινόμενο και οφείλεται στη χαμηλή θερμοκρασία του αέρα στα μεγάλα ύψη όπου κινούνται τα αεροσκάφη αυτά. Το ίδιο φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί και στις εξατμίσεις των αυτοκινήτων τις πολύ ψυχρές ημέρες. Ο χρόνος κατά τον οποίο είναι ορατά τα ίχνη συμπύκνωσης μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στο ύψος πτήσης.
4. Οι πτήσεις των αεροσκαφών αυτών εγκρίνονται και ελέγχονται ανά πάσα στιγμή από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας της χώρας μας, ενώ η Πολεμική Αεροπορία εξασφαλίζει ότι δεν εισέρχεται άλλο ίχνος στον ελληνικό εναέριο χώρο για άλλη δραστηριότητα.

Αντισμήναρχος (Ι) Κωνσταντίνος Γράψας
Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΑ

~

~

From: Ioanna Myrat
Date: 08 Μαΐου 2012 10:22:15 μ.μ. GMT+0300
To: spokesman@haf.gr
Subject: Προς Αντισμήναρχος Κωνσταντίνος Γράψας Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΑ

Αγαπητέ κε Γράψα,

Όπως σας ανέφερα και τηλεφωνικά η απάντηση που δόθηκε από το ΓΕΑ δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο τις ανησυχίες μας σχετικά με τους χημικούς αεροψεκασμούς που διεξάγονται μετά μανίας τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Αναγνωρίζουμε ότι εκτελείτε διαταγές και είστε υποχρεωμένος να απαντήσετε κατά πως σας διατάσσουν. Γι’ αυτό και απευθυνόμαστε σε σας με την παράκληση να προωθήσετε τούτο το μέηλ στους ανωτέρους σας αλλά και σ’ όλους τους συναδέλφους σας. Νομίζουμε πως ήρθε η ώρα να αφήσουμε κατά μέρος κάθε τυπική αλληλογραφία και στερεότυπη απάντηση που δίνεται σε αντίστοιχες ερωτήσεις ή διαμα

ρτυρίες. Πιστέψτε μας, το κείμενο είναι υποκριτικά πανομοιότυπο, κυκλοφορεί σε όλες τις γλώσσες, καθότι οι χημικοί αεροψεκασμοί διεξάγονται σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ.
Η Κίνηση Ενάντια στους Χημικούς Αεροψεκασμούς στην Ελλάδα απαριθμεί χιλιάδες μέλη, όλων των ηλικιών και κοινωνικών τάξεων, και όλων των πολιτικών πεποιθήσεων. Περίεργο, ε; Αυτό το καυτό κι εξαιρετικά επείγον θέμα έχει καταφέρει το ακατόρθωτο: να ενώσει όλους του Έλληνες κάτω από μια και μόνη επιθυμία – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΕΞΆΓΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΊ ΟΙ ΨΕΚΑΣΜΟΊ ΣΤΗ ΧΏΡΑ ΜΑΣ! Η γνώση και συνειδητοποίηση του θέματος είναι για μας προτεραιότητα, ένας μονόδρομος που τελειώνει μόνο στο δικό τους τερματισμό!
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι γίνονται, έχουμε μαζέψει πλέον άπειρα ντοκουμέντα, αλλά σ’ αυτό έχει βοηθήσει και η συνεχής επαφή μας με συναγωνιστές του εξωτερικού. Όπως καταλαβαίνετε, τα δυο σοβαρά θέματα που μας απασχολούν είναι το θέμα υγείας και το θέμα Εθνικής Κυριαρχίας. Είναι και τα δυο λευκές επιταγές παραδομένες στους ‘ψεκαστές’ μας, καθότι το ακριβές ‘κοκτέιλ’ που μας ψεκάζουν παραμένει άγνωστο. Γνωρίζουμε ότι μέρος του είναι βαρέα μέταλλα που εξυπηρετούν το υπερόπλο Αμερικής HAARP, αλλά ανά πάσα στιγμή, αυτό μπορεί να είναι και ιώσεις για την εξυπηρέτηση φαρμακευτικών εταιρειών μέχρι και θανατηφόροι ιοί που κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί ως τεστ βιολογικού πολέμου. Πρόσφατα αποκαλύφθηκαν στο φως της δημοσιότητας αντίστοιχα τεστ που έγιναν πριν μισό αιώνα.
http://www.guardian.co.uk/politics/2002/apr/21/uk.medicalscience

Με τον Η5Ν1 πλέον γεγονός ποιος εγγυάται την ασφάλεια ενός κράτους έχοντας τους ουρανούς του ανοιχτούς σε εισβολείς – ψεκαστές με άγνωστο υλικό;

Ένα πολύ μικρό δείγμα ότι τα βλέπουμε παντού, τόσο από κάτω όσο και από πάνω είναι το απόσπασμα αυτής της φωτο από δορυφόρο της ΝΑΣΑ με ημερομηνία 8/5/12 – μέρα επίσης μεγάλων ψεκασμών. Τα διάφορα Χ κατά τόπους αλλά και η τεράστια ‘αλλαγή’ πορείας … γεννά απορία… Μπορείτε να τα δικαιολογήσετε;
Ζητάμε από σας την άμεση συνεργασία ώστε να προβούμε από κοινού σε ερωτήσεις και διαμαρτυρία προς το υπουργείο Άμυνας. Από εσάς τους ένστολους, τους ορκισμένους να υπερασπισθείτε την πατρίδα μας και τους πολίτες της, ζητάμε να ενώσετε τις δυνάμεις σας μαζί μας. Είμαστε πολλοί και μιλάμε επώνυμα και δεν θα σταματήσουμε αν δεν πάρουμε την Ελλάδα μας πίσω, τους γαλάζιους ουρανούς της, τον καθάριο αιθέρα της και την ιερή της γη που κακοποιείται ασταμάτητα από τα δηλητήρια.

Με εκτίμηση
Γιάννα Μυράτ
Μέλος της Κίνησης Ενάντια στους Χημικούς Αεροψεκασμούς